Pałac Pod Krzysztofory

Ulica Szczepańska

Od Rynku do placu Szczepańskiego najprościej dojść ul. Szczepańską, która w natężeniu ruchu pieszego ustępuje jedynie Floriańskiej i Grodzkiej. Pod nr. 1 znajduje się Dom Pod Gruszką, który od XIV w. zdobywał coraz to nowe powody do rozgłosu. Podobno ukrywał się w nim książę Wilhelm – niedoszły mąż królowej Jadwigi. Obecnie na sławę domu „pracuje” Klub Dziennikarza prosperujący na I piętrze.

Pałac Pod Krzysztofory

Po drugiej stronie ulicy stoi Pałac Pod Krzysztofory, jeszcze sławniejszy niż Dom Pod Gruszką, wybudowany na miejscu trzech kamienic w 1640 r. dla marszałka Adama Kazanowskiego. Obecnie Krzysztofory są główną siedzibą Muzeum Historycznego miasta Krakowa. Z pałacem wiążą się dwie  legendy: jedna głosi o ukrytym w podziemiach skarbie, do dziś nieodnalezionym, druga, jak najbardziej związana z rzeczywistością, dotyczy Grupy Krakowskiej, jednej z najciekawszych grup artystycznych w Polsce.

Grupę Krakowską założyli w 1930 r. młodzi lewicujący artyści, między którymi był Jonasz Stern, Mojżesz Szwanenfeld, Maria Jarema, Henryk Wiciński. Z czasem do Grupy dołączył Tadeusz Kantor – plastyk i twórca teatru Cricot 2 – oraz inni plastycy: Tadeusz Brzozowski, Jerzy Nowosielski, Kazimierz Mikulski i w bliższych nam czasach: Daniel Mróz, Jan Tarasin, Bogusław Schaffer. Grupę zawsze tworzyli wybitni artyści o kreatywnych, radykalnych dążeniach w sztuce, szczególnie w plastyce, którzy byli „przewodnią siłą artystyczną” środowiska. Wszystkie ich wystawy, happeningi, sesje, koncerty i inne imprezy miały rangę ważnych wydarzeń artystycznych; Od 1958 r. siedzibą Galerii Grupy są piwnice pod Krzysztoforami.

Muzeum Historyczne m. Krakowa, jedno z najstarszych tego typu w Polsce, powstało w 1899 r, najpierw jako oddział Archiwum Akt Dawnych. Od tej pory gromadzi przedmioty, obrazy i dokumenty ilustrujące kulturę miasta i jego przemiany – jest prawdziwą kopalnia wszelkich informacji o długim życiu Krakowa. W „Krzysztoforach” można zobaczyć zarówno piękną loggię arkadową Solariego i komnaty z zachowanymi stiukami Fontany, jak i obejrzeć ekspozycje z dziejów miasta z portretami krakowian, ze strojem lajkonika zaprojektowanym przez samego Wyspiańskiego, stara broń, szopki, zegary, „Krzysztofory” mieszczą nie tylko wystawy muzealne, ale i pracownie konserwatorskie oraz bibliotekę naukową i archiwum, a także magazyny zbiorów, w tym wielotysięczną kolekcję fotografii.

Ulica Szczepańska dociera do placu Szczepańskiego jednocześnie z ul. Jagiellońską. W miejscu ich spotkania stoi Teatr Stary im. Heleny Modrzejewskiej, jeden z najznakomitszych przybytków Melpomeny w Polsce, cieszący się przy tym długą tradycją. Budynek teatru powstał w 1799 r. na miejscu kilku kamienic. Najpierw przebudował go w 1843 r. Karol Kremer, później na początku XX w., zgodnie z zamysłem Tadeusza Stryjeńskiego i Franciszka Mączyńskiego, budynek ozdobiono motywami secesyjnymi. Przez duże okna na parterze widać fragmenty ekspozycji muzeum teatralnego.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *